czwartek, 5 lutego 2015

"Wróć, jeśli pamiętasz" Gayle Forman

Minęły trzy długie lata. Trzy puste lata samotności, którą pozostawiła po sobie Mia w życiu Adama. Po tragicznym wypadku, w wyniku którego zginęła najbliższa rodzina dziewczyny: mama, tata i ukochany młodszy braciszek Teddy, Mia powzięła decyzję. Bez zbędnej rozmowy, która zwykle potrafi tylko niepotrzebnie ranić, wbijając w serca sztylety słów. Bez pożegnania, które nakreśliłoby umotywowania dziewczyny o jej odejściu, Mia znika. Rozprasza się niczym niosące radość promienie słońca, przysłonięte nagłym kłębowiskiem gęstych czarnych chmur. Adam musi żyć dalej ze świadomością, że dziewczyna, która przez ostatnie lata stanowiła główny motyw jego codziennych działań, która wypełniała swoją obecnością każdy dzień, rozświetlając uprzednią szarość jego życia, nagle odeszła.

Chłopak, mimo sukcesów na tle zawodowym, mimo realizacji własnych marzeń o międzynarodowej karierze rockmana, zdaje się żyć przeszłością, karmiąc się uczuciem tęsknoty za ukochaną dziewczyną. Jako znany i ceniony artysta, który figuruje w czołówce najbardziej rozchwytywanych gwiazd młodego pokolenia, winien cieszyć się chwilą sławy i pokaźną sumą pieniędzy na koncie, uwielbieniem fanek i tworzoną przez siebie muzyką. Zamiast tego Adam żyje w cieniu dawnych wspomnień, wycofany i zamknięty na świat, nie potrafi nawet wprawnie współpracować z własnym zespołem. Jego świat, naznaczony sławą i blichtrem, pozornie wypełniony nieustanną obecnością ludzi, zdaje się być pustą muszlą, w której słychać jedynie głośny szum dawnych wspomnień. Punkt zwrotny w jego życiu następuje w dniu, gdy całkiem przypadkowo jego ścieżka krzyżuje się ponownie z drogą Mii. Czy to czysty przypadek czy może szyderczy los zapragnął na nowo spleść życie bohaterów w jedną całość? Czy Adam pozna w końcu prawdę o cichym odejściu Mii? Czy pustka, wydrążona przez trzy ostatnie lata samotności, zostanie wypełniona na nowo?

„Wróć, jeśli pamiętasz” to przede wszystkim wgląd w labirynt myśli i uczuć samego Adama. To właśnie z jego perspektywy nakreślona jest cała historia. Liczne retrospekcje, przedstawione w postaci krótkich migawek wspomnień, przedstawiają nie tylko obecną pustkę w jego życiu, ale przybliżają obrazy jeszcze sprzed tragicznego wypadku, gdzie przyszłość jawiła się jedynie w kolorach zielonej nadziei i płomiennej czerwieni miłości. Postać Adama, jego nasilająca się depresja, proporcjonalna do rosnącej sławy, tęsknota, złość, frustracja, czyli prawdziwy kalejdoskop uczuć, który targa jego sercem, to największe atuty tej powieści. Bohater, stworzony przez Gayle Forman, jest tak żywy, że nie sposób nie utożsamiać się czytelnikowi z jego sytuacją. Jego rosnący ból, niemoc i gniew to niemy krzyk o pomoc. O pomoc uwolnienia z ograniczających kajdan przeszłości. Idealnym dopełnieniem szczerych wyznań Adama jest muzyka, która wpleciona w tło fabuły, stanowi obraz jego uczuć. Jestem pod szczerym wrażeniem niektórych słów piosenek, z których aż tchnie ogrom cierpienia. 

Książka nie oferuje czytelnikowi zapierających dech w piesiach zwrotów akcji czy zaskakujących rozwiązań. Powieść pani Forman porusza czytelnika w zupełnie inny sposób, niosąc z sobą falę emocji i uczuć, bowiem to właśnie one stanowią główny jej fundament. Po lekturze „Wróć, jeśli pamiętasz” zostałam zaskoczona przede wszystkim dojrzałością niepozornego, licealnego uczucia, które urosło rangą do pojęcia nieśmiertelnej prawdziwej miłości.  
Ocena: 8/10 

Za udostępniony egzemplarz książki do recenzji bardzo serdecznie dziękuję Wydawnictwu Nasza Księgarnia:)

38 komentarzy:

  1. Ciekawa jestem tej książki, na razie ma ją moja siostra, ale na pewno z czasem się za nią zabiorę :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Mam w planach przede wszystkim pierwszy tom :) Mam nadzieję, że po jego lekturze będę miała ochotę na kolejne :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Jestem jeszcze przed lekturą pierwszego tomu, więc o drugim nie myślę ;) Ale mam w planach poznać tę historię, więc do drugiego tomu pewnie kiedyś dojdę ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Drugi tom przypadł mi do gustu bardziej niż pierwszy. Strasznie przypadła mi do gustu perspektywa Adama.

    OdpowiedzUsuń
  5. Odbieram tę książkę raczej dla młodzieży niż dla mnie....

    OdpowiedzUsuń
  6. Chyba mam ochotę przeczytać :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Mi podobała się trochę bardziej pierwsza część, jednak ta tez jest ciekawa. Zwłaszcza, że narratorem jest Adam ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Pierwszy tom tak średnio mi się podobał. Mimo to jestem ciekawa kontynuacji losów Adama i Mii.

    OdpowiedzUsuń
  9. Uważam tę książkę za o lepszą niż pierwsza część. Móc pogrążyć się we wspomnieniach Adama to naprawdę świetne doświadczenie - tyle w nim pasji, żalu, miłości, gniewu - wulkan emocji! :) I myślę, że ta historia też jest o wiele dojrzalsza.

    OdpowiedzUsuń
  10. Oglądałam film pierwszej części ! Sięgnę po tą książkę :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Mam pierwszą część na półce, więc jeśli mi się spodoba (na co liczę po tylu pozytywnych recenzjach), rozejrzę się i za tą :P

    OdpowiedzUsuń
  12. Właśnie czytam i bardzo mi się podoba :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Ta książka w moim mniemaniu nie była potrzebna Wróć jeśli kochasz powinna być samodzielna :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Tak wszyscy wychwalają, kurczę, że chciałabym sięgnąc po 1. część w koncu :) po co ja ten film oglądałam...

    OdpowiedzUsuń
  15. Jestem bardzo ciekawa drugiej części. Fajnie, że w książce pojawiły się fragmenty piosenek Adama.

    OdpowiedzUsuń
  16. Chętnie bym ją przeczytała, ale najpierw muszę przeczytać pierwszy tom :)

    OdpowiedzUsuń
  17. Ja jeszcze nie poznałem pierwszego tomu, więc póki co, książkę odstawiam na bok :)

    OdpowiedzUsuń
  18. Moja siostra ma oba tomy i jest zadowolona z lektury obu części. Teraz czeka na kontynuacje.

    OdpowiedzUsuń
  19. Bardzo chcę poznać tą historię. Tylko najpierw muszę w końcu przeczytać tom pierwszy ;)

    OdpowiedzUsuń
  20. Mnie także się podobała, taka w sam raz na odstresowanie się :) i daje nadzieję! :)

    OdpowiedzUsuń
  21. Takie powieści raczej nie są w moim stylu, więc raczej sobie odpuszczę lekturę.

    OdpowiedzUsuń
  22. Od dłuższego czasu mam na nią ochotę, chociaż nie jest to moja pozycja must have :)

    OdpowiedzUsuń
  23. Pierwszy tom, w moim odczuciu, wypadł słabo. Ale kontynuację oczywiście, że przeczytam, choćby z ciekawości. :-)

    OdpowiedzUsuń
  24. Bardzo przyjemna okładka, przyjemna też recenzja, ale obawiam się, że to to niestety też nie dla mnie:)

    OdpowiedzUsuń
  25. Od początku byłam sceptycznie nastawiona do tej serii... nie wiem sama, czy to coś dla mnie. Mam pewne obawy :))

    OdpowiedzUsuń
  26. Nie mam chyba na nią aktualnie ochoty, ale może kiedyś :)

    OdpowiedzUsuń
  27. Obejrzłam ekranizację pierwszego tomu- fabuł bardzo mi się spodobała,a drugi już zaczęłm czytać-ale język i ten melancholijny nasrój Adama tak bardzo mnie zmęczył że poprzestałam na kilku rozdziałach...

    OdpowiedzUsuń
  28. Póki co nie mam ochoty na taką lekturę ;-)

    OdpowiedzUsuń
  29. Ja osobiście jestem zakochana w tej książce właśnie przez wzgląd na ten kalejdoskop uczuć i emocji. Istna fontanna wszystkiego. A najlepsze, że wszystko to naprawdę czułam i przeżywałam z Adamem. I może dlatego byłam tak roztrzęsiona po skończeniu tej powieści. ;) Gayle Forman okazuje się, że jest dla mnie autorką idealną. Jej pełne refleksji twory zdobywają w moim sercu specjalne miejsce. ;)
    Pozdrawiam,
    Sherry

    OdpowiedzUsuń
  30. Moja licealna miłość trwa nadal:)

    OdpowiedzUsuń
  31. Lubię takie powieści - akcja niby nie pędzi zbyt mocno do przodu, ale opisana historia tak wciąga, że człowiek nie może oderwać się od niej. MUSZĘ poznać losy Mii i Adama. :)

    OdpowiedzUsuń
  32. twoja pozytywna opinia przekonuje mnie do tego, żeby znaleźć 'gdzieś' pierwszą część. Muszę spróbować i przekonać się, czy i mnie się podoba !

    OdpowiedzUsuń
  33. Mam za sobą lekturę obu części serii i szczerze przyznam, że druga zrobiła na mnie lepsze wrażenie i bardziej do mnie przemówiła :) Ciekawa jestem następnych części :)

    www.krzywaprosta.pl

    OdpowiedzUsuń
  34. A ja niestety dalej nie znam pierwszego tomu. Mam nadzieję że w końcu się to zmieni, bo bardzo chcę poznać te historie.

    OdpowiedzUsuń
  35. Jestem w trakcie czytania pierwszej części ale już nie mogę się doczekać aż zdobędę tą ksiażkę ! ;)

    OdpowiedzUsuń
  36. książka, która według mnie jest bardzo przyjemną odmianą jeśli ktoś lubi od czasu do czasu sięgnąć po taką książkę. Fajnie, że to uczucia grają pierwsze skrzypce;)

    OdpowiedzUsuń